Öryrkja - fordómar

Fordómar og ekki fordómar. Mikið er talað um kynþáttafordóma í fjölmiðlum þessa dagana og hvernig sé alið á þeim. Ekki ætla ég nú að blanda mér í þá umræðu mikið en.
Fordómar spretta ekki af neinu nema vanþekkingu svo mörg voru þau orð.

Ég ætlaði að lesa Moggann áðan í rólegheitum og slappa aðeins af eftir að vera búin að vera mjög dugleg í dag setti tvo nýja vefi upp í skólanum i dag slóðirnar eru hér ef einhver hefur áhuga Litaverkefni og Siðfræðivefur

Þegar ég kom að bls. 7 þá blasti við mér þessi fyrirsögn Öryrkjum fjölgaði um 812 á síðasta ári og ég fékk reiðikast veit ekki af hverju. Það fer ferlega í taugarnar á mér þessi eilífa tilkynningaskylda og fréttaflutningur af því hversu mikið ríkið þarf að greiða öryrkjum. Og hversu mikið það hefur hækkað milli ára.

Mér finnst vera alið á fordómum gegn öryrkjum með þessu. Nóg er staða þeirra slæm í okkar velferðarþjóðfélagi okkar.

Fyrir þá sem ekki vita þá er ég öryrki og fæ frá ríkinu 59.980- kr á mánuði í laun og 8.153- kr. frá lífeyrissjóðnum mínum. Þetta eru nú öll ósköpin sem eru að setja ríkið á hausinn.

Ekki veit ég um marga sem geta lifað á þessu en víst er að ekki deyr maður af þessu. Ekki það að ég sé neitt að kvarta bara þoli ekki þessa fordóma sem mér finnst birtast í þessum eilífa fréttaflutningi úr hagtölum Tryggingastofnunar.

Það að vera öryrki er eitthvað sem enginn kýs sér svo mikið er víst. Enginn fer heldur á örorku nema að undangengnu örorkumati oft hjá mörgum læknum áður en endanleg niðurstaða fæst. Fyrir fólk eins og mig sem er ekki fætt með fötlun þarf líka að fara í reglulegt endurmat sem tryggir að enginn sem nær heilsu festist inní kerfinu.

Ég mæti oft fordómum bæði vegna þess að fötlun mín er sjaldnast sýnileg og heilsa mín mismunandi milli ára. Oft heyri ég hvers vegna ert þú ekki að vinna þú sem getur...

Eins þar sem ég hef margsinnis komið fram opinberlega og rætt eina af mínum fötlunum geðfötlunina. Þá heyri ég oft maður talar nú ekki um þetta svona.

Fyrir mér er þetta ekkert feimnismál ég er bara svona og fæ því ekki breytt. Hvers vegna þá ekki að lifa bara sátt við sitt hlutskipti og brosa í lífsins ólgu sjó.

Gleðilega Páska

Ég er búin að hafa það mjög gott í páskafríinu, liggja í leti að mestu og ná að hvílast heilmikið. Hef verið að dúlla aðeins með Heklu fórum að föndra eins og við erum vanar og sauma.

Stórfjölskyldan kom svo hingað í mat á föstudaginn langa. Það var ansi notarlegt að fá þau öll til sín, það er að segja þau sem eru á landinu við áttum góða stund saman. En sökum anna í leiklistinni hefur maður ekki sinnt fjölskyldunni sem skildi það sem af er árs.

Í dag förum við svo í páskalamb til Steina mágs þar sem við hittum svo fjöldkyldu Ödda alla. Þannig að þetta verða miklir fjölskyldupáskar.

Vinirnir hafa svo verið að detta inn einn og einn í kaffi og spjall þannig að þetta er ekkert annað en æðislegt frí.

Á fimmtudaginn kom gagnrýnin á Kirsuberjagarðinn loksins í Mogganum og var ég mjög ánægð með hana. Maður var orðinn skíthræddur þar sem birting hennar dróst svona en ég brosi bara hringinn.

Ekki hef ég snert við heimalærdómi allt fríið en það stendur nú til bóta.

Í morgun fékk ég æðislegt símtal frá Noregi Heiða frænka mín hringdi til að leita frétta og mynda af fjölskyldunni. Það símtal gladdi mig mjög mikið við erum systkinabörn og jafngamlar en hún búið lengi í Noregi. Eftir að foreldrar mínir féllu frá þá hefur einhverra hluta vegna rofnað sambandið við þennan anga stórfjöldkyldunnar nú kom hún á sambandi sem við ætlum að reyna að rækta.

Takk fyrir að hringja Heiða :-)

Afslöppunin gengur vel

Fyrir þá sem þjást af vambarpúkaeftirsjá er hér ansi góð grein á Baggalút

Gæt þessa dags!

Því gærdagurinn
er draumur
og morgundagurinn
hugboð
sé deginum
í dag vel varið,
mun gærdagurinn
breytast í
verðmæta minningu
og morgundagurinn
í vonarbjarma.

Gæt því vel þessa dags.

Erfið afslöppun

Já mín bara komin á bloggið dag eftir dag haldiði að það sé munur. Það er svolítið erfitt að ná sér niður eftir törnina.

Vaknaði kl 8 í morgun og minn ofvirki heili fór strax af stað. Gat þú róað mig niður til 10. Fór þá að skrifa Villa og Guðmundi til Afríku. Mikið sakna ég þeirra elsku strákanna minna. Endilega kíkið á bloggið þeirra.

Gat rétt stillt mig um að hringja í Árna hann var nefnilega búinn að hóta að strika alla út af vinalistanum sem hringdu fyrir hádegi. En djöfull langaði mig nú að stríða honum frænda mínum smá. Kíkið endilega á bloggið hans hann er frábær penni.

Eftir hádegi kíktu svo tveir Halar í kaffi, þrátt fyrir góðan ásetning þá var auðvitað ekki rætt annað en yfirstandi sýningu og allt sem því fylgir enda skemmtilegur og frábær hópur að vinna saman. Á ýmsu hefur gengið eins og vill vera þar sem stór hópur vinnur náið saman að krefjandi verkefni. Ég trúi því að þessi mikla vinna skili okkur öllum sem betri einstaklingum að lokum.

Sýningin er orðin mjög góð og slípast við hvert rennsli ef einhver á eftir að panta miða eru enn lausir miðar 1. apríl og 10. apríl miðasölusíminn er 552-9188.

Jæja sem sagt hugurinn er í Kirsuberjagarðinum ennþá. Síðdegis fórum við svo í barnaafmæli og fengum þessar fínu veitingar eins og í fermingarveislu. Takk fyrir mig Sirrý mín.

Kvöldið hefur svo liðið við sjónvarpsgláp og þvottavélamötun.

Og ekkert plan fyrir morgundaginn skildi ég geta slappað af og dinglað mér?

Arkitektastofa Ólafs Þórissonar

Loksins loksins komið PÁSKAFRÍ frábær tilhugsun að geta sofið út og gert bara það sem manni dettur í hug þann daginn.

Í morgun var uppskeruhátið í skólanum þar sem við opnuðum tvo vefi sem bekkurinn var að gera. Ég var í hóp sem gerði vef um ímyndaða arkitektastofu. Við unnum hana þétt réðum okkur framkvæmdastjóra og skiptum liði hver og einn átti þátt í verkefninu eins og gerist í hönnunardeild í alvöru fyrirtæki.

Ég er mjög sátt við útkomuna á mínum vef Arkitektastofu Ólafs Þórissonar. Við fengum góða dóma og það sem gerðar voru athugasemdir við var allt hlutir sem við höfðum velt fyrir okkur og tekið ákvarðanir um sem við stöndum að sjálfsögðu við.

Minn hluti verksins fólst mestmegnis í textagerðinni og Fréttabréfinu sem ég gerði einnig vorum við öll í að fara yfir og koma með hugmyndir, athuga hvað mætti betur fara osfrv. Strákarnir sem ég vann með voru allir sem einn frábærir og duglegir þannig að þetta gekk mjög smurt. Endilega kíkið á vefinn og Fréttabréfið.

Hinn hópurinn gerði vef fyrir bílasölu og leystu það nokkuð vel set slóðina hér.

Annars er allt gott að frétta æfingin í gær á Kirsuberjagarðinum gekk mjög vel sýningin er orðin mjög slípuð og fín. Enn lausir miðar í kvöld kl. 20.00 miðapantanir í síma 552-9188. Næsta sýning er svo 1. apríl og sýningarplanið og nánari upplýsingar á heimasíðu Halaleikhópsins, sem af gefnu tilefni er ekki mitt verk.
Ekki missa af frábærri sýningu

Elsku sófinn

Undarleg tilfinning helltist yfir mig eftir hádegi í dag. Í fyrsta skipta síðan 3. jan. sl. var ég ekki á neinum deadline með nein verkefni hvort sem er í Halaleikhópnum, skólanum, félagslífinu og á heimilinu mínu.

Ég leit á sófann minn fína og ákvað að máta hann þessa elsku, fyrst var ég eins og illa gerður hlutur, hamaðist við að leita í öllum skotum heilatetursins eftir verkefnum sem ég þyrfti að sinna núna. En komst að þeirri niðurstöðu að ég gat bara legið þarna óáreytt og án alls samviskubits.

Yndislegt líf. Lá lengi og hlustaði á Hund í Óskilum og Eyvöru Páls þar til ég kunni ekki við þessa leti lengur. Þarf víst að læra að snúa niður af mér aftur eftir annríki síðustu mánaða.

Framundan er svo helgarferð með saumaklúbbnum austur fyrir fjall þar sem við ætlum að skella okkur á ullarþæfingarnámskeið.

Nú svo er sýning á Kirsuberjagarðinum kl. 20.00 á sunnudagskvöldið miðasala í síma 552-9188 ef einhver á eftir að næla sér í miða

Spennufall á leiðinni

Loksins kom langþráð stund upp á föstudagskvöldið Kirsuberjagarðurinn var frumsýndur með tilheyrandi taugatitringi. Allt gekk mjög vel og leikarar og aðrir sem að sýningunni komu stóðu sig með mikilli prýði. Nú bíður maður bara spenntur eftir að lesa gagnrýnini um sýninguna. Ágæt stemming var í sal þó svo að rúmlega helmingur boðsgesta mættu ekki á svæðið.

Auðvita var svo mikið frumsýningarpartý að hætti Halanna. Þar var mikið skrafað og skeggrætt til morguns. Gaman gaman.

Í gærkvöldi var svo önnur sýning og eins merkilegt og það er þá er gömul álög á Halaleikhópnum að sú sýning gangi ver en aðrar. Í fyrra gekk sú sýning vel þannig að við treystum því að nú færi svo aftur.

Jú nokkrir hnökrar voru en þessu yndislega leikarar björguðu sér alltaf og hvor öðrum. Þannig að það sem ekki var eins og það átti að vera var ekki áhorfendum ljóst. Svo lentum við í miklu basli með loftræstinguna þannið að það var næstum liðið yfir tvo leikara sem er alls ekki gott. En hetjan okkar í gær var Kristin Guðjónsson hann lék fulla sýningu og ekki í neitt litlu hlutverki þrátt fyrir að eiga vera inn á sjúkrahúsi vegna bráða sýkingar sem hann fékk, var bara á sprautum. Já ef hann er ekki hetja þá veit ég ekki hvað.

Ég held ég sé ekki enn komin í spennufall eftir öll þessi ósköp en nú tekur alvara lífsins við fyrsta fríkvöld í margar vikur framundan eftir strangan skóladag.

Næstu sýningar á Kirsuberjagarðinum eftir Anton Tsjekhov í flutningi Halaleikhópsins er sunnudaginn 13. mars nk. Miðasölu síminn er 552-9188. Skora ég nú á alla bloggara að fjölmenna á þessa stórkostlegu sýningu.

Hitnar í kolunum

Ætla bara að láta vita af mér. Þessir síðustu dagar hafa verið mjög annasamir. Allt á fullum snúning að undirbúa frumsýninguna á Kirsuberjagarðinum hjá Halaleikhópnum á föstudaginn kl. 20.00.

Já já 4 mars og fyrsti að renna upp. Æfingar og undirbúningur allur hefur gengið mjög vel og virkilega gaman að fá tækifæri til að taka þátt í þessum göldrum einu sinni enn. Gerir mann að betri manneskju að fá að vinna með svona fjölbreyttum hóp.

Sem sagt ef það sést til mín þar sem reykjastrókurinn stendur beint uppí loftið þá er ég á síðustu stundu að redda einhverju, tala í símann, stjórna og reyna að muna hvað ég var að fara gera.

Þokan dularfulla upplýst

Jæja nú er kominn skýring á þokunni miklu sem hefur verið yfir Reykjavík undanfarna daga. Strákarnir í kólanum komu með miklar veðurfræðilegar skýringar á fyrirbærinu í gær en ég held það hafi bara verið tómt bull. Trúi betur skýringum á Baggalútur.is og hvet ykkur til að kíkja á þessa frábæru síðu

Annasamir dagar

Þið fyrirgefið þó ekki sé mikið bloggað þessa dagana. Allt er á suðupunkti á æfingum og galdurinn að koma betur og betur í ljós. Mjög spennandi fæðing þetta árið. Ég er sem sagt nánast allann minn frítíma frá skólanum í einhverju stússi kringum Halaleikhópinn. Ef ekki á æfingum þá saumaskap, fundum eða ýmsum reddingum tengdan Kirsuberjagarðinum. Leikhúsið okkar hefur fengið alveg nýtt yfirbragð með öllum þessum leiktjöldum sem enn er ekki búið að sauma öll.

Svo var ég á útgáfu fundi í gær vegna bókar um notendaáhrif sem við í Vin erum að fara að gefa út, bók sem við erum að láta þýða úr sænsku. Mjög spennandi verkefni sem hefur verið í gangi síðan ég fór til Svíþjóðar fyrir rúmu ári á ráðstefnu um þessi mál.

Nú svo er ferðafélagið okkar Víðsýn að detta inn í aðalfund og hef ég verið að gera félagsskýrteini og ýmislegt stúss kringum það.

Nú svo má ekki gleyma félagsmálanefndinni hjá Sjálfsbjörg lsf. sem er öll að færast í fangið og fá loft undir vængina, fundur þar á föstudaginn.

Jú ég hef aðeins sinnt fjölskyldunni tók mér frí á sunnudaginn til að fara í 50 ára afmæli til hennar Ollu systir Ödda. Það var mikil veisla eins og hún ein getur töfrað fram. Hún er mjög merk manneskja og yndisleg. Olla mín takk fyrir að vera til fyrir mig.

Jú aðeins hef ég sinnt barnabarninu aðalega í formi þess að skutla henni milli staða milli þátta hjá mér á daginn. Börnunum mínum hef ég ekki sinnt nema í gegnum msn en þau vita það nú blessuð að ég er ekki viðræðuhæf um annað en Halaleikhópinn á þessum árstíma og halda sig til hlés. Fæ stundum sms frá syninum þar sem hann spyr hvort við séum ekki örugglega á lífi :-) Alltaf sama umhyggjan. Bæti þeim það upp seinna.

Karlinn hef ég bara með mér í öllu leiklistarstússinu enda leikur hann góða rullu þar. Öðru vísi gengur það ekki upp í svona starfi, þetta er svo ströng vertíð.

Saumaklúbbinn dreif ég í tjaldasaum í gærkveldi Takk kellur.

Mig hlakkar mikið til morgundagsins í fyrsta lagi byrjar Heiða Björk að kenna textameðferðina í veftækninni og ýmislegt fleira, síðan fæ ég þann heiður að fara í búningageymslu Þjóðleikhússins með leikhússtjóranum okkar honum Kristni Guðmunds og Guðjóni leikstjóra :-)

Aftur kom náttúrufræðingurinn upp í mér

Eins og er liggur illa á mér og ætla ég ekki að tjá mig um það hér í bili kannski seinna :-(

En vildi endilega koma á framfæri slóð sem ég rakst á í náttúrufræðipælingum mínum um Glitský frá Veðurstofunni Hvet ykkur líka að kíkja á myndbandið hans Mannfred Lemke um Glitský sem er linkur á þar.

Er ekki íslensk náttúra frábær?

Úff og púff

Þá held ég heilinn sé alveg að brenna yfir. Ég er búin að vera að þrælast í gegnum verkefni í hljóðfræði í allt kvöld. Átti að vera mjög stutt en þegar kemur að hljóðum þá er ég hreinlega þroskaheft. En ég gat á endanum tekið upp upplestur í GoldWave og gert á því ýmsar breytingar. Verst að ég kann ekki að setja það hér inn bjó til þetta fína leikhljóð.

Pabbi minn heitinn sagði einhvern tímann þegar verið var að tala um lagleysi mitt að það væri nú ekki nema von að ég væri svona ég hefði verið getin í miklu óveðri svo eitthvað hafi orðið að láta undan :)

Margir hafa boðið mér á msn samræður eftir síðasta blogg og skemmti ég mér heilmikið við það. Hef kynnst ýmsum miklu betur. Takk öll sömul.

Í dag var dagurinn sem ég fékk frí frá Halanum og var það gott þó hann væri mjög ofarlega í huga mér í dag. Ég nýtti tímann til að vinna ýmislegt upp, skrifa fundargerð, læra, þvo þvott, versla og allt annað en hvíla mig.

Hlakka til að fara á æfingu á morgun, fann í gær að galdurinn er að koma sem gerist alltaf í leikhúsinu á ákveðnum tímapunkti. Svo frétti ég að tjöldin séu komin upp þau sem búið er að sauma Gaman gaman

Enn einn hjallinn yfirstiginn

Jæja þá er eitt vígið fallið enn hjá þessari tæknivæddu konu. Ég hef talið mig vera tiltölulega tæknivædda og kunna þokkalega á tölvuna mína. Getað ratað um internetið verið í tölvusamskiptum kann á ýmis forrit og já bara að hæla mér eða þannig en eitt kunni ég ekki.

Eiginlega hefur það verið hálfgert feimnismál lengi ég kunni nefnilega ekki á msn. Nokkrir hafa hlegið að mér fyrir vikið og mér sárnað mjög mikið en enginn boðist til að kenna mér á þetta undra apparat. Jæja kannski ég bar mig heldur ekkert eftir því að læra á þetta. Veit ekki hvers vegna fannst þetta einhvern veginn ekki vera fyrir mig án þess að hafa hugmynd um hvað þetta er.

Jæja en þegar ég uppfærði tölvuna kom Palli hjálparengillinn minn og litli bróðir og setti upp MSN messenger 6.2 og tengdi svo myndavélina mína sem er víst líka webcamera við, síðan hef ég verið að fikta mig áfram og meira segja búin að kenna kallinum á þetta. Svo í dag færði Palli þessi elska mér svo headsett líka þannig að nú er hún ég mjög tæknivædd.

Bara að það væri nú almennilegt samband við S.Afríku. Sakna strákanna minni herfilega mikið þessa dagana.

En ég hef Palla Takk Palli

Hotmailið er ormurormur@hotmail.com ef einhvern langar að spjalla við mig þá sjaldan ég er í sambandi 8-)

Söknuður

Mér ennþá finnst erfitt að skilja
Þín ótrúlega ég sakna
Oft skynja ég lífið sem ljótan draum
Og leita þín er ég vakna

neo

Smá innsýn og þakkir til Vinjar

8. feb. sl. átti Vin 12 ára afmæli. Vin er athvarf fyrir geðfatlaða sem Rauði Kross Íslands rekur að Hverfisgötu 47. Við þessi tímamót sem mér finnst stórkostleg 12 ára afmæli lýtur maður um öxl.

Ég kynntist Vin fyrst fyrir 11 árum. Þá fór ég þangað í mína fyrstu heimsókn til að fara í slökun. Á þeim tíma var ég mjög veik og búin að vera lengi. Ég var föst inni í mínum eigin líkama lífsviljinn var enginn, dauðaóskin sterk. Ég sá ekkert nema hömlur og veggi allstaðar. Í Vin var vel tekið á móti mér og fljótt varð ég fastagestur þar. Þar lærði ég að horfast í augu við sjálfa mig, mína fordóma og veikindi, lærði að ég yrði að bera ábyrgð á eigin heilsu.

Mér fannst ég ekkert vera geðveik á þessum tíma heldur var ég illa slösuð eftir bílslysið og að ná mér eftir það. En ekkert gekk í batanum fyrr en ég fór að huga að andlegu heilsunni. Fór að fara í vitöl til geðlæknis og horfast í augu við veruleikann. Ég var með slæmt þunglyndi, kvíðaröskun og fælni af ýmsum toga. Vinir mínir í Vin kenndu mér að ég þurfti bera ábyrgð á því hvernig mér liði. Seinna fór ég svo í langtímameðferð og hef verið góð nú í nokkur ár. En auðvita veit ég aldrei hvernig ég verð á morgun þetta eru erfiðir og slungnir sjúkdómar sem ég get alveg lifað við ég veit í dag hvað ég á að gera ef mér fer að líða illa hef alla björgunarhringina sem hent hefur verið til mín gegnum árin.

Ég veit ekki hvar ég væri stödd ef ég hefði ekki kynnst Vin trúlegast löngu komin í himnaríki. Kíkið á heimasíðu Vinjar og kynnið ykkur starfsemina sem er stórkostleg.

Og svo er hér líka slóð á Gistihúsavefinn sem við Kiddi III vorum að klára í skólanum.

Gengin í barndóm

Það er alltaf verið að tala um æskudýrkun og að allar konur amk. eigi að reyna að líta út eins og unglingsstelpur. Eitthvað hef ég nú misstigið mig í þessu eða misskilið. Af allri þessari umgengni minni við unga fólkið í skólanum tókst mér að ganga svo langt að nú er ég gengin alveg í barndóm.

Komin með eyrnabólgu með tilheyrandi sársauka og sýklalyfjum. Skil litlu börnin vel þegar þau verða snar vitlaus og gráta út í eitt vegna eyrnabólgu.

Þorrablót

Nú er loks komið að því að maður skellir sér á Þorrablót með Sjálfsbjargarfélögum og kveð því við raust og endilega takið undir.

Þorraþræll

Nú er frost á Fróni,
frýs í æðum blóð;
kveður kuldaljóð
Kári í jötunmóð;
yfir laxalóni
liggur klakaþil
hlær við hríðarbil
hamragil.
Mararbára blá
brotnar þung og há
Unnarsteinum á,
yggld og grett á brá,
yfir aflatjóni
æðrast skipstjórinn,
harmar hlutinn sinn
hásetinn.

Horfir á heyjaforðann
hryggur búandinn:
"Minkar stabbinn minn,
magnast harðindin.
Nú er hann enn á norðan,
næðir kuldaél
yfir móa og mel
myrkt sem hel".
Bóndans býli á
björtum þeytir snjá,
hjúin döpur hjá
honum sitja þá.
Hvítleit hringaskorðan
huggar manninn trautt,
brátt er búrið autt
búið snautt.

Þögull Þorri heyrir
þetta harmakvein,
en gefur grið ei nein,
glíkur hörðum stein,
engri skepnu eirir,
alla fjær og nær
kuldaklónum slær
og kalt við hlær:
"Bóndi minn þitt bú
betur stunda þú,
hugarhrelling sú,
er hart þér þjakar nú,
þá mun hverfa, en fleir
höpp þér falla í skaut,
senn er sigruð þraut,
ég svíf á braut.

Höfundur texta: Kristján Jónsson fjallaskáld

Var þetta ekki hressandi :-)

Daglegt líf

Frábært kominn febrúar og farið að birta heilmikið. Jólaserían á svölunum fór niður í gærkveldi í tilefni birtunnar. Sumir nágrannar mínir voru nú farnir að líta mig hornauga, einar svalir á stórri blokk með seríu svona lengi. En ég er vön að fara mínar eigin leiðir og finnst skammdegið oft svo yfirþyrmandi að mér finnst allt í lagi að hafa smá aukalýsingur út janúar. Maður verður nú að halda í sérviskuna til að falla ekki af sérvitringalistanum, ekkert er leiðinlegra en meðalmaðurinn sem fer eftir öllum boðum og bönnum og gerir bara það sem öllum er þóknanlegt. Eða hvað.

Einhver doði er að færast yfir Halabloggarana og gerði ég fjóra linka óvirka núna en setti einn inn aftur sem var úti í nokkra daga. Sennilega eru allir að drepast út álagi þar sem æfingartímabilið stendur sem hæst samt taka þrír þessa Hala ekki virkan þátt í æfingum ennþá en sumir verða bara uppgefnir við að frétta af okkur og muna eftir sínum síðustu æfingartímabilum. Nei segi bara svona

Æfingar ganga vel og verið er að vinna í leikmyndinni, búið að sauma úr 200 metrum af efni í leiktjöld svo ég fór og keypti 66 metra í viðbót í dag. Fór líka í leiðangur með Guðjóni leikstjóra í dag að leita að leikmunum. Okkur varð bara nokkuð ágengt. Þannig að nú fer allt að smella saman. Einstaklingsæfingar hafa verið tvö síðustu kvöld og svo frí fram á laugardag.

Kannski ég nýti tímann og veri duglega að læra heima.

Vinnuhelgin mikla

Þessi helgi varð mikil vinnuhelgi en ekki fríhelgi í Halaleikhópnum eins og áætlað var eða þannig. Bæði laugardag og sunndag var sniðið og saumað af kappi. Margir komu og hjálpuðu til og allir voru settir í einhver verk. Nú er saumaskapurinn kominn vel á veg búið að sníða niður öll efni og skipulagning á hinum ýmsu öðrum málum kringum Kirsuberjagarðinn kominn í ákveðinn farveg. Enda nú bara mánuður í frumsýningu. Ég ætlaði nú ekki að vera báða dagana en auðvita var ég mætt um leið og ég kom á fætur bæði laugard og sunnud. Það var mikil stemming og gaman sem er ekki minnstur partur af þessu ferli.

Á laugardagskvöldið enduðum við 13 Halar á HardRokk að borða og svo héldu einhverjir áfram niðrí bæ en ég hrundi niður í sófa heima alveg búin á því.

Ekkert var lært þessa helgina en í morgun fékk ég fyrsta stóra verkefnið mitt í skólanum ég á að gera vef fyrir Gistiheimili á ensku taka myndirnar sjálf og allt. Við eigum að vinna þetta tvö og tvö saman og verð ég með Kidda III í verkefninu.

Ef ég ætti eina ósk

Ef ég ætti eina ósk væri úr vöndu að ráða. Stundum finnst manni að lífið sé ekki sanngjarnt og þá væri nú gaman að geta bara óskað sér einhvers og allt færi á besta veg. En því miður er lífið ekki svoleiðis, en alltaf er þó gott að halda í vonina. Hvaða lífeyrisþegi gæti til dæmis ekki þegið að hafa lífeyrisréttindi á við ráðherra og fl. Hver óskar sér ekki þess að börnin manns komist til manns án áfalla.

Allir vilja hafa góða heilsu og enginn vill eiga lögheimili á stofnum.
1. des sl. áttu 102 einstaklingar lögheimili á Landspítalanum háskólasjúkrahúsi. Það finnst mér óþolandi í okkar velferðarþjóðfélagi.

Hver vil stríð? og svona má lengi telja en annars bara fannst þessi mynd svo krúttleg. Óska þess að þið hafið það öll gott og elskið hvort annað.